O ΠΛATΩNΑΣ ΣΤΟ GOOGLEPLEX

«Η Φιλοσοφία κυβερνά τον κόσμο μας», δηλώνει απερίφραστα η Rebecca Goldstein και για να το
αποδείξει μας καλεί να αποδεχτούμε την ευφάνταστη υπόθεση του βιβλίου της ότι ο Πλάτωνας
εμφανίζεται στην Αμερική του 21ου αιώνα σαν συγγραφέας που περιοδεύει για να προωθήσει το
ευπώλητο βιβλίο του, την Πολιτεία.

Να τος, λοιπόν, στο αρχηγείο της Google (στο Googleplex), λίγο πριν την ομιλία του, να συζητά με
έναν μηχανικό λογισμικού κατά πόσον ο πληθοπορισμός (crowdsourcing) απαντά στα ερωτήματα
της ηθικής. Την άλλη μέρα, στο Μανχάταν, συζητά με μια ψυχαναλύτρια και μια «μαμά-θηρίο» πώς
μεγαλώνεις ένα παιδί ώστε να διαπρέψει στο μέλλον. Σε ένα άλλο στιγμιότυπο, βοηθά μια
αρθρογράφο-σύμβουλο σχέσεων πώς να απαντά στα δύσκολα ερωτήματα για τον έρωτα και το σεξ.
Τον βλέπουμε, επίσης, στην τηλεόραση να συζητά με έναν επιθετικό δημοσιογράφο, τι ρόλο παίζει
η λογική στον διάλογο της πολιτικής ζωής μας. Τέλος, τον συναντάμε σε ένα εργαστήριο γνωσιακής
νευροεπιστήμης, όπου προσέρχεται για να σκανάρουν τον εγκέφαλό του, και συνδιαλέγεται με δύο
επιστήμονες για το αν επιλύεται το πρόβλημα της ελεύθερης βούλησης και της προσωπικής
ταυτότητας, μέσω της απεικόνισης του εγκεφάλου.

Ένα βιβλίο που κάνει να στροφάρουν τα πνευματικά μας γρανάζια! Είναι η Φιλοσοφία νεκρή; Χα!
Είναι πιο ζωντανή από ποτέ.

Ντυμένος τόγκα και φορώντας σανδάλια, με ατημέλητα μαλλιά και μούσια, ο μπεστσελερίστας
συγγραφέας της Πολιτείας, ο Πλάτωνας, θα ήταν, σήμερα, ο πιο περιζήτητος καλεσμένος στο τοκ
σόου κάθε φιλόδοξης τηλεπερσόνας...

...Και ενώ ο Δημόκριτος, ο Αριστοτέλης και ο Πυθαγόρας, ο καθένας στον κλάδο του, αν επέστρεφαν
–υποθετικά– κάποια στιγμή στην εποχή μας, θα χρειάζονταν εντατικά μαθήματα «επιστημονικής
προσαρμογής», ο δικός μας άνθρωπος, ο Πλάτωνας, ήδη θα δημηγορούσε σ’ ένα σεμινάριο Φιλοσοφίας.
Και  όχι μόνο! Σύντομα θα χειρίζοταν με άνεση ένα τάμπλετ και θα σχολίαζε στα σόσιαλ  μίντια.
Άραγε, τι θα τουίταρε;

Η συγγραφέας παραθέτει, μέσα από διαλόγους σύγχρονων ανθρώπων, τη Φιλοσοφία του Πλάτωνα,
ρισκάροντας μια σύγκριση με τον σπουδαιότερο συγγραφέα φιλοσοφικών διαλόγων που έζησε ποτέ.
Τα καταφέρνει θαυμάσια: διατηρεί στους διάλογους το ύφος της σημερινής εποχής, δίχως να τους
απογυμνώνει από τη διαχρονική, φιλοσοφική σημασία τους