ΚΡΙΣΙΜΕΣ ΟΝΤΟΛΟΓΙΚΕΣ ΕΝΝΟΙΕΣ ΣΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΚΑΣΤΟΡΙΑΔΗ

Ο Κορνήλιος Καστοριάδης ξεκινούσε ένα άρθρο για τη Hannah Arendt, το οποίο δημοσίευσε το 1983 στο
περιοδικό Salmagundi, ως εξής: «Το να τιμήσεις έναν στοχαστή δεν είναι το να τον επαινέσεις, ούτε καν να τον ερμηνεύσεις, αλλά να αποκαλύψεις το έργο του, κρατώντας το με αυτό τον τρόπο ζωντανό και αποδεικνύοντας ότι ανθίσταται στον χρόνο και διατηρεί τη συνάφειά του».
Συνολιστική-ταυτιστική λογική, μάγμα, ανάδυση: οι τρεις αυτές έννοιες είναι κεντρικής σημασίας για να κατανοήσουμε το οντολογικό υπόβαθρο της πρωτοβάθμιας κοινωνικοπολιτικής θεωρίας του Κορνήλιου Καστοριάδη σχετικά με την ατομική και συλλογική αυτονομία  αποτελούν συνάμα την εννοιολογική βάση της καστοριαδικής προσέγγισης στη Φιλοσοφία της Επιστήμης και στα Μαθηματικά. Τα τρία κείμενα του τόμου προσεγγίζουν διεξοδικά τις τρεις έννοιες, αναδεικνύουν τις διασυνδέσεις τους, χαρτογραφούν τους περιορισμούς τους και τις κρίνουν ως προς τη λειτουργική καταλληλόλητά τους σε σχέση με άλλες «ανταγωνιστικές» θεωρίες. Προσφέρουν ένα κλειδί για την ερμηνεία της σκέψης του Καστοριάδη, αλλά και ένα μέσο σύνδεσής της με τις σύγχρονες τάσεις στη φιλοσοφία και την επιστήμη.